Altı Çizilenler

Burası, okuduğumuz kitaplarda heyecanla altını çizdiğimiz cümlelerin yeridir. İçimizde hüküm süren şeylerin, usta ellerin doldurduğu sayfalarda kendini yeniden keşfidir.

“…Çünkü birazcık sonsuzluk, kaçamak da olsa yoğun bir şekilde gelip aniden zamanı döller. Dışarıda dünya uğulduyor ya da uyukluyor, savaşlar patlak veriyor, insanlar yaşayıp ölüyor, uluslar yok oluyor, bir süre sonra batacak başka uluslar doğuyor. Bütün bu gürültü ve öfke içinde, bu taşkınlar ve çatlamalar içinde, dünya yol alıyor, tutuşuyor, parçalanıyor ve yeniden doğuyor; insan yaşamı ise çırpınıp duruyor.”

“Kendi mutlaklarımızın ötesini asla göremiyoruz ve daha ciddisi buluşmaktan, karşılaşmaktan vazgeçtik.Bu daimi aynalarda kendimizi tanımadan yalnızca kendimizle karşılaşıyoruz. Eğer kendimizi fark edersek, başkasında yalnızca kendimize baktığımızın, çölde tek başına olduğumuzun bilincine varırsak, deliririz.”

“…Tutkumun sadece körelmiş olduğunu, toplumsal çılgınlık tarafından, dayatılan centilmenlik tarafından çiğnenmiş olduğunu anladım,ama yaşamın sıcak nehirleri, çok derinlere gömülmüş kanallardan ve çeşmelerden de olsa diğer herkeste olduğu gibi benim içimde de akıyordu…

“İlk kez iyiliğin ve kötülüğün insanın içinde yaratabileceği haz adına ne varsa hepsini hissettim, fakat benim nerelere vardığımı asla bilemeyeceksiniz., beni asla tanıyamayacaksınız: Ey insanlar,siz benim sırrımı nereden bileceksiniz!”

” Normal insanlar dünyasının, yani paranın, siyasetin, yırtıcı müdahalelerin etkileri, onları kabuksuz bir deniz canlısının üzerine sürülen zımpara misali yaralayıp duruyor.”

“Kurnazlık küçük insanlara mahsus bir yaşam özelliğidir, büyük ruhlar buna tenezzül etmez, hatta anlayamaz bile.”

“Entellektüel, yapısı gereği muhaliftir. Her dönemi sorgular, düşünür.Sürüleşmiş kitlelere katılmaz, tam tersine toplumu siyasi beyin yıkamalara karşı uyarmaya çalışır ve kaçınılmaz olarak er geç bu tutumun bedelini ödemek zorunda kalır.”

“Çünkü insan denen illet, bütün o fiyakasının ardında vurulmayı bekleyen sakat bir at yalnızlığına nöbet tutuyor.”

“İnsan en çok kaçmayınca yakalanmıyor. Ve bazen kaçmak, yakalanmaktan çok daha küçük düşürücü.”

“Kırıla kırıla geriye bölünecek ebatta parçam kalmayınca, zamanla daha az kırılgan olduğuma inandırdım kendimi.”

“Bir şeyler bekliyorduk. Egemenliğimizi gülünç bir parodiye çeviren doğa, alevler püskürerek geğirecekti sanki, gökyüzü mavi sonsuzluğunu daralta daralta bir damla suya dönüşecekti.”

“Varlığının bilincine varılsın ya da varılmasın, her insanın içinde bir orkestra vardır, diye düşünürüm ben. Vardır var olmasına da; kimisi şefini bulamadığı için insan ömrü boyunca bir tek nota çalamaz, kimisi de ilkel çalgılardan oluştuğu için insanı alıp bir yerlere götüremez.”

“Bildiğin kadarıyla insan olamazsın, bilmek istediğin kadarıyla insan olursun.”

“Neden saklar insan bunu? Neden kalabalıkların verdiği sahte mutluluğu asil bir yalnızlığa değişir?”

“Belki mutluluk budur, ele düşen, her şeyden artan.”

“Yolculuk biraz görüşünü değiştirmek, biraz katı fikirlerini değiştirmek, peşin hükümleri, sivri yargıları değiştirmektir.”

” …utanma duyguları eksik olduğu için kursaklarını dolduranlar hep olmuştur, ama bizler, hiç hak etmediğimiz bu en son onurdan başka elimizde bir şey kalmadığından, hakkımız olan her şey için savaşabileceğimizi kanıtlayalım hiç değilse.”

“Nasıl ki cübbe giymekle keşiş olunmuyorsa, eline asa almakla da kral olunmaz, bu asla unutulmaması gereken bir gerçektir.”

“Mükemmel olmamak.
Tek istediğim. Dünkü kendimden daha bir şey olayım yeter. Daha yorgun, daha verimli, daha anlayışlı, daha umutlu, daha kırgın, daha çok şarkı bilen, daha bile erken uyanan. Mükemmel olmanın endişesinde muhteşem şeyleri kaçırmak istemem.”

“Ben seni derinden seviyorum diyor. Hani annelerimizin, gitme boğulursun dediği yerden mi diye düşünüyorum.Okyanusta sarhoşlukla ölünen yerden mi yoksa? Başında durup taş attığın kuyunun hiç göremediğin dibinden mi ya da?”

“Hayatta insanın ulaşabileceği en büyük başarı, huzurlu bir şekilde yaşamanın sırlarına ermektir.”

“Ruhun da dalgaları vardır, kıyıya vuran. İnsanın kıyısı vicdanıdır. Bunu hiç unutma! Ya da bunu unut, hiç’i unutma!”

“Gerçek olan şu ki, insan bütün tecrübelerini, kendini harcayarak kazanır.”

“Sen bir rota çizmiş olsan da kesinkes, yolun hep bir planı vardır senin hakkında. Yolları yolculuk, yola çıkanı yolcu yapan budur. Aldanmazsan, kapılmaz ve yanılmazsan varamazsın yolun gideceği yere. Yolculuğun gizi budur. Kaybetmezsen yolunu bulamazsın aslında.”

“Bazısı insanların, durulmadan ölür. Kimisi yosun tutmaz hiç. Dünya ve insanlık, o insanların hayalleriyle iyileşir.”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s