Pembe

Yürürsün…
Fakir mahallelerden geçerken kapı önlerinde oynayan çocuklara takılır gözlerin. Bu semtin çocukları soğuktan üşümez ki! O yüzden çıplaktır ayakları ve bahtlarına inat pembedir yelekleri…Kız çocuklarının terlikleri de pembedir ve bazılarının ismi de Pembe’dir.
Sokaklar çamurludur ama evler mavidir.
Mavi evlerde Pembe kız çocukları.
Dilini çıkarırsın birine, o da.
Birine nanik yaparsın, o da.
Ilık bir şeyler akar içine, hüzün de istersen, biraz öfke, biraz da ne arkadaş bu dünyanın hali!
Gözlerin dolar, güçsüzlüğüne, çaresizliğine…Soluklanmak için oturduğun bir kahvede çayını karıştırırken zamanın kulağını ileriye büker birileri, bardağı tutan ellerin kırışır, tek katlı mavi evler silinir.
Pembe evleniyordur!
Mercedes’tir gelin arabası. Damadın patronu iyi adamdır, çizik istemem demiştir anahtarları uzatırken.
Telaşla, çember olacak gibi plastik iskemleler dizilir sokağa.
Hava kararır, uzun beyaz kabloya sıralanmış sarı ampuller aydınlatır misafir yüzlerini. Saçlar yaptırılmış, ayakkabılar boyanmıştır. Boyun bağları bağlanmıştır en delikanlısından.
Müzik başlar…
Bitince de hayatlar değişir.
Pembe’nin pembe çocukları olur.
Olacak tabi ya.
Kumral, komik bir adam geçiyordur mahalleden, elinden bir şey gelmediği için önce dil çıkarıyordur çocuklara arkasından nanik yapıyordur. Çocuklar da ona.
Ilık bir şeyler akıyordur adamın içine.
Hüzün de istersen, biraz öfke, biraz ne arkadaş bu dünyanın hali!

&&&

Hikâyeyi böyle bitirmek istemedim. Kalemin elimde olmasının rahatlığı da var bir taraftan.
Başka hayatlarda başka Pembe kızlar düşledim.
Güzel meslekler biçiyorum Pembe’ye…
Birinde doktor!
Sözde hastalanmışım, doktor nerelisiniz diye soruyor, kasabalıyım, aaa o da kasabalı, isminiz ne, Pembe!
Başkasında, başıma olmadık işler gelmiş avukata düşmüş yolum.
İsmi ne?
Pembe
Tesadüfe bakar mısınız, aynı kasabadanız!
Uzak ülkelerden birinde Işık’ın mezuniyet törenindeyiz, uçaktan korkuyorum ama nasılsa binmiş, gitmişim onca yolu. Gelin sizi en sevdiğim profesörle tanıştırayım diyor. O da Türk.
İsmi ne?
Pembe!
Hem kasabalı.
Baksana sen Allah’ın işine!
Bizim mahalleden, kumral, komik bir adam geçerdi diyor.
Dil çıkarır, nanik yapardı…
Biz de ona!
4 ŞUBAT 2020
ÇORLU
Ali Gülcü

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s