Yol-(cu)-(luk)

Aylardan kasım

ve beşi geçmişken akrep,

şehrin anjiyoya muhtaç damarlarında bir “varmak” telaşında iken gölgeler

ve müdanasızca akarken zaman karanlık mazgallara

iyi ki diyorum,

iyi ki güzel şarkılar var.

İyi ki şarkılardan geçmişe serilen asma köprüler hala ayakta.

iyi ki, dururken de gidebiliyor insan. iyi ki eğilip bükülüyor zaman.

Ve sonra, göreceliğin kadifemsi hoşluğunda,

sert dalgaların dövdüğü kurşuni bir kayalıktan aşağı düşüyor “an”.

Üç pedalın kromatik aralığında aksak ritimle dolaşan ayaklarım da olmasa

aslında hiçbir şey yok “şimdi” den arta kalan.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s